Ministri turk i Mbrojtjes, Yaşar Güler, në një konferencë me rastin e 74-vjetorit të anëtarësimit në NATO, deklaroi se përjashtimi i Ankarasë nga iniciativat mbrojtëse evropiane mund të dëmtojë më shumë sigurinë e Evropës sesa reduktimi i pranisë amerikane në kontinent.
Në aktivitetin e mbajtur më 9 prill, ai kritikoi Bashkimin Evropian për mungesë gatishmërie për të përfshirë plotësisht Turqinë në projektet mbrojtëse, duke theksuar se dallimi mes anëtarësimit në NATO dhe mosanëtarësimit në BE krijon pengesa në bashkëpunim.
“Një qasje e tillë do të dëmtonte më shumë sigurinë dhe qëndrueshmërinë e Evropës sesa zvogëlimi i forcave amerikane,” tha Güler.
Ai theksoi se Turqia nuk është më një vend periferik në krahun juglindor të NATO-s, por një aleat qendror me kapacitet për të kontribuar në sigurinë në të gjithë Evropën.
Güler njoftoi gjithashtu se Turqia do të marrë komandën e forcave të reagimit të shpejtë të NATO-s për periudhën 2028–2030.
Profesori i marrëdhënieve ndërkombëtare Serhat Güvenç vlerësoi se Turqia është ndër aleatët e paktë që mund të kontribuojnë në mënyrë të konsiderueshme në disa fusha operative. Ai shtoi se vendet e krahut lindor të NATO-s po e vlerësojnë gjithnjë e më shumë rolin e Turqisë, veçanërisht në kontekstin e frenimit të Rusisë dhe menaxhimit të paqëndrueshmërisë në jug.
Nga ana tjetër, Turqia thekson avantazhet e saj: ushtri të madhe të përhershme, përvojë luftarake, pozicion strategjik mes Evropës dhe Lindjes së Mesme, si dhe industri mbrojtëse të zhvilluar që prodhon shpejt dronë, municion, mjete të blinduara dhe platforma detare.
Sipas autoriteteve në Ankara, një NATO e dobësuar ose një arkitekturë e fragmentuar mbrojtëse evropiane do ta linte Turqinë më të ekspozuar ndaj rreziqeve në një mjedis gjithnjë e më të paqëndrueshëm.
Gjenerali në pension Hüseyin Fazla theksoi se zhvillimi i industrisë mbrojtëse turke ka detyruar kryeqytetet evropiane të bashkëpunojnë më ngushtë me Ankaranë. Megjithatë, ai vuri në dukje se integrimi i Turqisë në mekanizmat e BE-së përballet me pengesa politike, pasi vende si Greqia dhe administrata qipriote kanë të drejtë vetoje.
Ai shtoi se edhe vende si Franca dhe Gjermania hezitojnë ta njohin Turqinë si një partner strategjik qendror.
