Luis de la Fuente mbrëmë e përmbylli një seri të jashtëzakonshme suksesesh dhe u bë përzgjedhësi më i vjetër që ka fituar titullin e kampionit të botës.
Kur në fund të vitit 2022 mori drejtimin e kombëtares spanjolle, shumëkush e priti emërimin e tij me skepticizëm.
Luis de la Fuente nuk ishte një emër i madh dhe i njohur si paraardhësit e tij, por kishte diçka që të tjerët nuk e kishin: njohje të përsosur të gjeneratave të reja dhe një vizion që do ta rikthente Spanjën në majën e futbollit botëror.
Me triumfin ndaj Argjentinës në finalen dramatike të Kampionatit Botëror 2026, me rezultat 1:0 pas vazhdimeve, De la Fuente jo vetëm që e riktheu “Furinë e Kuqe” në fronin botëror, por e shkroi emrin e tij me shkronja të arta në historinë e futbollit.
Në moshën 65-vjeçare e 28 ditë, Luis de la Fuente u bë përzgjedhësi më i vjetër në histori që ka fituar Kupën e Botës.
Me këtë arritje ai e tejkaloi bashkatdhetarin e tij të famshëm, Vicente del Bosque, i cili në vitin 2010 e ngriti trofeun në Afrikën e Jugut në moshën 59-vjeçare. Suksesi i tij është dëshmi se përvoja, qetësia dhe pjekuria taktike nganjëherë janë vendimtare në momentet më të rëndësishme të karrierës sportive.
Të rrallë janë trajnerët në historinë e futbollit të kombëtareve që kanë arritur të lidhin tri trofe të mëdhenj brenda një periudhe të shkurtër. De la Fuente krijoi një makineri që fitoi gjithçka që mund të fitohej. Që në vitin e parë të mandatit të tij, ai fitoi Ligën e Kombeve, e cila shërbeu si themel dhe paralajmërim i një epoke të re.
Më pas erdhi Kampionati Evropian i vitit 2024, ku Spanja, përmes dominimit taktik, konfirmoi se ishte sërish kombëtarja më e mirë në Evropë. Kulmi i gjithçkaje ishte titulli i kampionit të botës, i cili kurorëzoi një gjeneratë që ndërthur rininë me përvojën.
Rruga e De la Fuentes drejt fronit nuk ishte e mbushur me shkëlqim dhe glamur. Ai kaloi një dekadë të tërë duke ndërtuar sistemin përmes grupmoshave të reja të Spanjës, U19, U21 dhe U23, duke fituar tituj evropianë dhe medaljen e argjendtë olimpike.
Kur mori drejtimin e ekipit të seniorëve, bëri atë që dinte më së miri. Pa frikë u dha role kyçe lojtarëve që i njihte nga kategoritë e reja, e transformoi stilin klasik spanjoll të posedimit të topit, të njohur si “tiki-taka”, në një lojë më të shpejtë, më vertikale dhe dukshëm më të rrezikshme, ndërsa në dhomat e zhveshjes solli qetësi dhe unitet, pa drama të panevojshme mediatike.
Në moshën 65-vjeçare, Luis de la Fuente tregoi se kulmi i karrierës së një trajneri mund të arrihet pikërisht atëherë kur shumë të tjerë mendojnë për pensionim.
Nga një trajner i kontestuar dhe në hije, deri te fituesi më i vjetër i Kupës së Botës në histori, rrëfimi i tij mbetet një shembull frymëzues i punës së përkushtuar, të qetë dhe sistematike, e cila në fund sjell frytet më të ëmbla.
“Vitet janë vetëm një numër nëse ke pasion, një vizion të qartë dhe lojtarë që besojnë në çdo hap të procesit”, është deklarata e De la Fuentes që e përshkruan më së miri atë.
