Rritja e mbështetjes për partinë gjermane Alternativa për Gjermaninë (AfD) po shkakton shqetësim edhe te disa parti të së djathtës ekstreme në Evropë, pavarësisht sukseseve të saj zgjedhore.
Në landin Saksoni-Anhalt, AfD fitoi 43,8 për qind të votave në zgjedhjet e mbajtura në fillim të këtij muaji, duke mbetur vetëm tri mandate larg shumicës absolute. Zgjedhjet në Mecklenburg-Vorpommern dhe Berlin treguan gjithashtu se një pjesë e votuesve po largohen nga partitë tradicionale drejt forcave në skajet e spektrit politik, veçanërisht AfD-së.
Partinë e uruan Geert Wilders nga Partia për Liri e Holandës, Viktor Orbán nga Fidesz-i hungarez dhe Santiago Abascal nga Vox-i spanjoll. Abascal e quajti përparimin e AfD-së “një shpresë të madhe për Gjermaninë dhe Evropën”. Megjithatë, disa nga partitë më të mëdha të së djathtës ekstreme në Francë, Itali dhe Britani mbajtën qëndrim të rezervuar.
Tubimi Kombëtar i Marine Le Penit në Francë, dikur partner i afërt i AfD-së, kishte deklaruar që para votimit në Saksoni-Anhalt se rifillimi i bashkëpunimit “nuk është në plan”. Nën drejtimin e Le Penit, partia është përpjekur të zbusë imazhin e trashëguar nga koha e babait të saj, Jean-Marie Le Pen, duke u distancuar nga ksenofobia dhe antisemitizmi i hapur.
Marrëdhëniet mes dy partive u ndërprenë në maj 2024, pas deklaratave të një zyrtari të lartë të AfD-së për rolin e njësive SS të Hitlerit gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe raportimeve për një plan të fshehtë të dëbimit masiv të njerëzve me prejardhje të huaj.
Deputeti i Tubimit Kombëtar, Franck Allisio, tha më 6 shtator për LCI: “Kemi probleme reale si me stilin, ashtu edhe me përmbajtjen. Nuk i konsiderojmë aleatët tanë në Gjermani.”
Grégoire Roos nga Chatham House vlerësoi se AfD, ndryshe nga Tubimi Kombëtar, nuk është përpjekur t’i largojë fraksionet ekstremiste brenda saj. AfD i hedh poshtë akuzat për ekstremizëm të djathtë dhe më herët e ka cilësuar klasifikimin e bërë nga shërbimi gjerman i inteligjencës së brendshme si përpjekje për të “shtrembëruar garën demokratike”.
As Giorgia Meloni dhe partia e saj, Vëllezërit e Italisë, nuk e kanë pranuar AfD-në si partnere, ndër të tjera për shkak të dallimeve lidhur me NATO-n, Ukrainën dhe sanksionet ndaj Rusisë. Nigel Farage nga Reform UK e përshkroi AfD-në si një parti me “pamje të përzier”, duke thënë se e ka të vështirë t’i kuptojë qëndrimet e saj proruse.
