“Mosveprimi i BE-se ndaj refugjatëve sirianë është një njollë për ndërgjegjen njerëzore”

BE ishte menduar të ishte një fuqi botërore që qëndroi si dritë sinjalizuese për të drejtat e njeriut dhe respektimin e rendit ndërkombëtar të bazuar në rregulla. Por nëse nuk ndermeret diçka në lidhje me trajtimin e refugjatëve në Greqi, dhe mbështetjen e tërbuar që ajo ende merr nga BE, ai pretendim do të bie.

Prej kohësh kam paralajmëruar BE-ne që të mos jetë i vetëkënaqur me sfidat me të cilat përballet, përfshirë ngritjen e ekstremizmit, ksenofobisë, islamofobisë dhe antisemitizmit. Ne kemi bërë thirrje për një sistem te ngritur ndërkombëtar për të menaxhuar shpërnguljen e madhe të njerëzve që ikin nga konfliktet, siç është Siria. Ne jemi përpjekur me përpikëri të bindim BE-ne për të na ndihmuar në zgjidhjen e konflikteve të tilla dhe adresimin e dobesive që rrethojnë Evropën. Nëse ne nuk mund t’i parandalojmë këto fatkeqësi në vendburim, të gjithë do të vuajnë. Megjithatë episodi i fundit në këtë sagë, e cila filloi me shpërthimin e luftës në Siri, tregon se BE nuk ka përparuar as edhe një inç drejt një kuptimi të pjekur të problemit ose në prodhimin e zgjidhjeve.

Nëntë vite në konflikt, krahina e Idlib është bërë një “Gazë e re”, ku janë izoluar 3.5 milion njerëz. Zona e de-përshkallëzimit e krijuar në vitin 2018 ka pësuar një ofensivë masive ushtarake nga qeveria Siriane, e mbështetur nga Rusia dhe Irani. Që nga maji i kaluar, mbi 1.700 njerëz janë vrarë, me përdorimin e shifrave te KB. Kur ushtarët turq u sulmuan në shkurt, ne u kunderpergjigjem me forcë dhe treguam se çfarë do të thotë të sulmosh një vend të Natos. Sidoqoftë, përpara se të ndalonim sulmin në Idlib dhe të mblidhnim një ndërprerje të armiqësive, 1 milion njerëz kishin filluar të marshonin drejt kufirit jug-lindor të Natos dhe Evropës, kufirin turko-sirian. Ne strehuam mbi 3.6 milion sirianë dhe ndihmojmë drejtpërdrejt ose indirekt 5.5 milion të tjerë brenda Sirisë. Kjo na ka kushtuar mbi $ 40bn. Vetëm vitin e kaluar, forcat tona të sigurisë kapën gati 455,000 njerëz duke u përpjekur të migrojnë ilegalisht. Ne nuk mund të vazhdojmë të mbrojmë kufijtë e Natos dhe Evropës si te vetem.

Kjo është arsyeja pse ne deklaruam muajin e kaluar se Turqia nuk mund të absorboj refugjatë të tjerë, qoftë nga Siria apo më gjerë, dhe ne nuk do t’i ndalojmë më ata që tashmë janë në vendin tonë të largohen. Turqia kurrë nuk ishte menduar si destinacioni i tyre i fundit; ne nuk mund t’i detyrojmë ata të qëndrojnë. Thirrjet tona të padëgjuara që BE të marrin seriozisht këtë valë migrantësh, dhe të zbatojnë ne perputhje marrëveshjen e refugjatëve që u godit me Turqinë në vitin 2016, arritën në pikën e vlimit me zhvendosjen më të fundit të Idlib.

Ajo që pasoi është një turp për BE-në dhe një njollë ndaj ndërgjegjes njerëzore. BE dhe parlamentarët e saj bënë pak më shumë sesa vëzhgimin e forcave Greke duke spërkatur gaz lotësjellës dhe duke goditur  njerëz  në kufirin e tyre. Greqia gjithashtu pezulloi në mënyrë të paligjshme aplikimet për refugjatë. KB ishin kritike; BE jo. Njerëzit vdiqën, rezultatet u plagosën dhe prestigji evropian u dëmtua globalisht.

E gjithë kjo sepse BE-ja ka dështuar në mënyrë të vazhdueshme të hartojë një politikë që projekton paqe, prosperitet dhe dinjitet për te afërmit e saj jashte vendit, dhe nuk ka punuar me seriozitet me Turqinë për ta arritur atë. Disa vende në fqinjesine tonë të përbashkët janë në zjarr, dhe kjo po prodhon një nga egzodet (largimet pa mase) më të mëdha njerëzore, dhe katastrofat ekonomike dhe mjedisore, që nga lufta e dytë botërore. Ne nuk mund të zgjidhim problemet në vendet burimore me një mendim të dëshirueshëm dhe duke patronizuar vendin e vetëm, Turqinë, që ndërmerr veprime te pavarura.

Ndërtimi i fortesave nuk i ndalon njerëzit të vrapojnë për jetën e tyre. Solidariteti me një anëtar keqbërës të BE-së, Greqine,  gjithashtu nuk mund të trondisë një politikë të shëndoshë. BE dhe Turqia duhet të gjejnë një bazë të përbashkët për të adresuar këto probleme. Nëse BE me të vërtetë po përpiqet të jetë një bashkim gjeopolitik, kjo do të mund të bëhej.

Në vitin e Brexit, duke tjetërsuar te vetmin vend te madh Evropian që ende dëshiron të anëtarësohet në BE – për më tepër, ai që zhvillon fjalimin si një aktor përgjegjës – është marrëzia më e madhe e politikave në breza. Turqia, Mbretëria e Bashkuar dhe BE duhet të bashkohen për të stabilizuar fqinjesine tonë të përbashkët, ndërsa BE gjithashtu përshpejton procesin e anëtarësimit të Turqisë.

Artikulli nga H.E. Z. Mevlüt Çavuşoğlu publikuar në Financial Times me titull “Mosveprimi i BE-se ndaj refugjatëve sirianë është një njollë për ndërgjegjen njerëzore”, 22 Mars 2020


Vërejtje: Qëndrimet e autorëve nga kjo rubrikë, nuk domethënë që përfaqësojnë në mënyrë automatike edhe qëndrimet e redaksisë. Megjithatë, njohja e këtyre qëndrimeve është në interes të lexuesve, prandaj edhe publikimi i tyre. Për rrjedhojë autorët mbajnë përgjegjësi të plotë për sa u përket qëndrimeve rreth çështjeve të shtjelluara në fjalë.

Kategoritë
OPINIONEOpinione - Ballina

Të ngjajshmet